भ्रम (कविता)  

खरीबोट

अर्जुन दाहाल

भ्रम,
नितान्त भ्रम,
म भ्रममा अलमलिएको छु,
यहाँ शब्द अनेकार्थी छन,
अक्षर अनेकार्थी छन,
सामाजिक संजालबाट टाढा,
ईन्टरनेटमा पनि भ्रम छ,
के सहि रु के गलत ?,
यहाँ उत्तर दिन आवश्यक कोहि ठान्दैन,
न त प्रश्ननै बुझाउन,
मैले सहि बुझिरहेको छु कि गलत,
मलाई त्यो पनि थाहा छैन,
तर म अशावादी छु,
कसैले मलाई संक्षिप्तमा बुझाउँछ,
अनि हट्नेछन भ्रमहरु,
निस्किनेछ्न उपायहरु,
म खोजीरहेको छु उत्तर, गल्ती कसको ?
बुझ्न नसक्ने म कि बुझाउन नसक्ने प्रहरी प्रशासन ?
कि कहिलेकाही स्कुटरमा पिप-पिप पार्दै,
हर्न बजाउँदै दर्शन दिने विद्वानको ?
र पुन भ्रमलाई अँगाल्दै,
म टोलाउँछु आफ्ना भ्रमित दिनहरु प्रति,
सधैंजस्तै,
आजपनि 
 

सम्बन्धित समाचार

कविता - नारीवाद

हातमा जल्दो मसाल बोकेर जब हामी अँध्यारोमा आफ्नो पहिचान खोज्छौं  आफ्नो अस्तित्व पहिल्याउन चाहन्छौं  तब अतितमा त्यतिबेला जब कहीँ गर्भमा वीजांकुरण हुँदै गर्दा हामीले दिएको मौन स्वीकृति  हुरी बनेर आइदिन्छ हातको मसाल निभ्छ र हातमा शून्य मात्र दिन्छ हामी आफैमा

एक साँझको अतिथी (कविता)

म सानै छँदा स्कुलमा शिक्षकले ' सामाजिक शिक्षा ' नामको  पुस्तकमा पढाउनुहुन्थ्यो - भाषा र सँस्कृति...! - देश र राजनीति ..! बारम्बार भन्नुहुन्थ्यो सर, सगरमाथाको देश नेपाल भगवान बुद्धको जन्मस्थल वीरगोर्खालीको देश नेपाल सुन्दर, शान्त, विशाल.......! त्यहीबेला सिकेको हो

जीवन खत्रीका कविता मञ्चन 

काठमाडौँ । राष्ट्रिय नाचघर जमलको मिनि प्रेक्षालय । हलभरि दर्शक । मञ्चको दाहिने छेउमा बसेर कविको कविता वाचन । तिनै कविताहरू माथि सांस्कृतिक संस्थानका कलाकारहरूले हुरुक्क पार्ने अभिनय । अभिनय

विश्व मानचित्रमा तिमी र म (कविता)

आदिम युगहरुमा तिमी र म एउटै छहारिमुनी बसेर हुर्कायौँ एकैसाथ आ-आफ्ना सन्तानहरु ! अफसोच ! किन हराइरहेछन् फरक आकृतिका एउटै रङ्गहरु ? किन चर्किरहेछन् बरम्बार ऐनाहरु ? म सधैँ देख्छु,निलो आकाशमा आफ्नै गतिमा टुक्रीरहेछन् - रक्तकणका धागोहरु


z