Skip This

दशैँ (कविता)

खरीबोट

खेल्दिन्छु दशैँमा पिङ
रात्री कुकुरको रुवाई संगीत
लाट्कोसेरो र हुच्चिलको शब्द संयोजनमा
अभावको छिद्र बाँसुरी बजाउँदै
उघ्दै ब्युँझिदै गाउँदा गाउँदै
समय चिप्लिसकेछ
कालो समयको बुई चढेर फेरि आयो
दशैँ !
गरिबी चराउँदा चराउँदै
पोहोर साल मरेका चाडपर्वको वर्षदिने खर्च
जुम्ल्याहा तमसुक बनेर जन्मन्छन्
न्वारन गर्दा नगर्दै
सुत्केरी अवस्थामै नाँच्छ अर्काे दशँै यत्रतत्र ।
म पनि 
श्रीमतिलाई भावनाको चोली र
फरियाले चिटिक्क पार्छु
काले र भुन्टे पनि बाहानाको 
ड्रेसमा रमाउँछन्
आफु पनि फेर्नु पर्यो
यमराजी थ्री पिस टाई सुट ।

सदा झैँ बालबच्चा नाचून्
आँसुमा विरह मुछेर खाँदै
बाध्यताको ढिकिमा ढुकु ढुकु
कुटीरहेकी छ श्रीमती
सामन्ति संस्कार र पराकाष्ठको उपजलाई
रहरका डुकुहरु निमोठ्दै घान लगाउँदै छन्
काले र भुन्टि पनि विरहको कुचोले
नव आगन्तुक दशैँलाई
दशँेको लागि केवल गुन्द्रुकको मासु र
अभावको पिठो समेत जोहो छैन
वर्षौँका बडादशैँका आशिर्वाद र वरदान
बसाँई सर्दै तुहिन्दै गरेछन्
सुनेनन् अमुर्त भगवानले
पुकार उपकार
अपहरित छन् क्यारे दुर्गा भवानीहरु
त्यसैले, त्यसैले
निर्दयी समयलाई दोस दाईजो पठाउँदै
स्वादहिन जिब्रो पड्काउँदै
निर्दाेष भोकका लिङ्गा गाडेर
उदास दरिद्रताको डोरीले घाँटिमा बाँधेर
रगतले मुछेका अक्षता र
आनन्दका जमरा भिरेर
शोषक भूमरीलाई मच्चाउन लगाउँदै
यही बडादशैँको शुभ मुहुर्तमा
सदाका लागि खेलिदिन्छु पिङ
हुई सररररररररररररर..... ।।       

-सुवास जमरकट्टेल, नेचा, सोलुखुम्बु

सम्बन्धित समाचार

तगारो (कविता)

मालिक,म पशु हैन ! मलाई यसरी नलगाऊ तगारो मलाई स्वतन्त्रता छ प्यारो । तिम्रो त्यो धनको आडम्बर, तिम्रो त्यो औकात.... जब निदाउनेछ चितामाथी र बन्नेछ सिर्फ खरानी  तब म जस्ता लाखौँले सेलाउनेछन् तिम्रो अस्तु र भन्नेछन् यो

कविता कसरी बिग्रिन्छ ?

कविता कसरी कविता बन्छ, धेरैलाई थाहा छ । कसरी कविता बिग्रिन्छ, यसबारे थोरैले सोचेका हुन्छन् । के हुँदा कविता बिग्रिन्छ भन्ने हेक्का कविले राख्यो भने कविता दुर्घटित हुँदैन । थप

केआर पाण्डुलिपिका दुई कविता : सफर र एक अपूर्ण खोज 

सफर हेमन्तको शिरेटोले रेटिएर  शिशिरको कल्पनासम्म  गर्न नसक्ने गरी काँपिरहेको बेला सगरमाथाको सयरमा लैजान खोज्दै छ  मेरो सरकार ********** एकसरो कमिजको भरमा थाहा छ उसलाई मलाई मारेर  सम्मुन्नत झुन्डाउनु छ  पोलमा मेरो सपनाको सुटिकुटी सुकाइरहेको हुनेछ प्रिय घाम  एक अपूर्ण खोज म खोजिरहेछु  त्यो कालो निशामा रमाएको समय, जसले लुकाइदियो  यो घामसामु उजस्तै  उज्यालो इतिहास र

पवित्र क्रान्ति (कविता)

माईखोलाको किनारमा बसेर  शान्तिको गीत गाउँदैछु  एउटा नवीन क्रान्ति आवाज बोल्दैछु  यहाँनेर पवित्र क्रान्ति उद्घोष गर्दैछु  कयौंपटक शान्तिको लागि  परेवाहरु उडाईयो कतिपटक बलि चढाइयो तर मैले देखेको र  कल्पना गरेको मेरो शान्तिको देश  खोइ,  आज म यही खोलाको  किनारमा बसेर शान्तिको लागि  प्रार्थना


z