मेरो धर्तीमा (कविता) 

खरीबोट

माथि 
आकाशमा 
बादलहरु उड्दथे 
जूनको उज्यालो फैलिन्थ्यो 
धर्तीमा 
एउटा नयाँ बिहानी छाउन्थ्यो 
मेरो स्वर्गमा 
म कति नाचीदिन्थे 
त्यो माधुर्यतामा 
माथी माथी 
आकाशमा 
म आफ्नो संसार बनाउथे 
त्यो घर को बगैंचामा 
म लुकामारी खेल्थे र 
झ्याउँकिरी ले मलाई गिजाउथे 
हो, मलाई कस्तो कस्तो लाग्थ्यो 
माथी माथी आकाशमा 
पुग्थे र जून लाई छुन्थे र 
बादलुमा चढेर 
म माथी माथी जान्थे 
अनि मलाई अर्कै अर्कै लाग्थ्यो 
म आकाशमा सफर गर्थे र 
म चन्द्रमा को शितलता अनुभुती गर्दथे 
आकाशमा स्वतन्त्र भएर 
कुनै बन्धनमा न परेर 
मेरो मनको स्वर्ग हेर्थे र 
म बिस्तारै बिस्तारै 
फर्किएर आइपुग्थे स्वर्ग जस्तै 
मेरो धर्तीमा....।

अमित संग्रौला बिर्तामोड , झापा
 

सम्बन्धित समाचार

एब्स्ट्रयाक्ट आर्ट (कविता)

सुदूर अतितको एक साँझ उही घुम्ति सडकको प्रथम घुम्तिको बाँया किनारमा बसी आफ्नै धोकेवाज प्रेयसीको यादमा लक्ष्यविमुख जिन्दगीको मौन परिभाषा खोजिरहेथ्यो एउटा मान्छे बलिरहेको चुरोट, उँडिरहेको धुँवा अनि फैलिरहेको गन्धमाझ     मौनताको बैकालभित्र आफ्नै आवाजले परिचय गुमाएको पल मान्छेहरू हिँडेपनि, बहानहरू गुँडेपनि कति

एकादेशमा रुखहरू थिए (कविता)

एकादेशमा रुखहरू थिए ।   सबेरै ती रुखहरू मुस्कुराउँदै ब्यूँझन्थे अनि ब्यूँझाइदिन्थे सपनीलाेक पुगिसकेका चराहरूलाई ।   चराहरू पनि मुस्कुराउँदै ब्यूँझन्थे अनि अलाैकिक गीत गाउँथे- रुखहरूकाे हरियालीकाे रुखहरूकाे शीतलताकाे रुखहरूकाे प्रभुत्वकाे रुखहरूकाे सङ्घर्षकाे रुखहरूकाे आन्दाेलन र विद्राेहकाे ।   रुखहरू चराहरूकाे गीत सुनेर मन्त्रमुग्ध हुन्थे आभार प्रकट गर्थे

कामरेड र बालुवाटार (कविता)

कामरेड तिमीलाई पक्कै याद छ होला नि हगि? हिजो बाले गरिबीको बाबजुद पनि मलाई विद्यालय पठाउनु भएको थियो तिमीले विद्यालय आएर भनेका थियौ नि हामी बुर्जुवा शिक्षाको विरोधमा छौं हामी पुजीवादी निरंकुशताको विरोधमा छौं हामी बालुवाटारको

अनुप जोशीको कविता : फेरि एक्लै

यो सहरको विशाल अनन्तता बीचमा कतै हराएको छ यी अग्ला अग्ला घरहरूबाट आईरहेको छ नीर्जीव गन्ध अब म तिमीलाई सम्झदैछु कि लेख्दैछु फेरि अर्को कविता किन सुनसान लाग्दैछन् भीडहरु ? किन कोही जीव भेटिदैनन् वसन्तपुर, असन, रत्नपार्कहरूमा ? किन पार


z